Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaplanowane. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zaplanowane. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 17 maja 2009

Właściwie bez tytułu


...bo nie wiem, co powiedzieć. Przeczytałem tekst Katarzyny Jaklewicz (Wysokie Obcasy, nr 17/25.04.2009) pt. "Księżna Diana z drugiego końca drabiny społecznej". Opowiada w nim o Jade Goody, gwieździe angielskiego "Big Brothera", wielkiej imprezowiczce, ignorantce, asystetce dentysty i szarej mieszkance londyńskiego Bermondsey, córce narkomanki, wreszcie milionerce. Jej historia to scenariusz nafilm, który - z dużą, bardzo dużą dozą prawdopodobieństwa - wkrótce powstanie.

Jade zmarła 22 marca 2009 roku. Miesiąc po swoim głośnym ślubie z eks-modelem Jackiem Tweedem. W świetle fleszów, w obiektywach kamer transmitujących to wielkie wydarzenie towarzyskie w telewizji szła w przerażająco drogiej sukni slubnej (darowanej jej przez Mohammeda al fayeda, właściciela Harrodsa), bez welonu, bez włosów, z chwałą godną kobiety sukcesu, uwielbianej przez tłumy.

Najpierw nienawidzona, później wyśmiewania, by na końcu stać się symbolem walki o zrealizowane marzenia, symbolem profilaktycznych badań na raka. Wielka Brytania ją pokochała - za to, że okazała się bardziej ludzka niż wszyscy, którzy tylko tak o sobie mówią. Ksiądz udzielający jej ślubu po śmierci Jade nazwie ją "świętą" i "księżniczką". Sprzedała prawa do transmisji swojego ślubu za ogromne pieniądze. Dlaczego? Jak powiedziała: "Być może zarobię na chorobie tyle, żeby chłopcy (miała dwóch synów) mogli chodzić do prywatnych szkół przynajmniej do 18. roku życia".

Udało jej się. Dzieciom zostawiła fortunę, sobie zapewniła nieśmiertelną legendę.

Rasizm czy redukcja bezrobocia?


Stalowa Wola wraca do ekstraklasy koszykarzy. Po 11 latach. I na tym można byłoby zakończyć przekazywanie informacji o tym wydarzeniu, gdyby nie to, że prezydent tego miasta, Andrzej Szlęzak zamiast się cieszyć, pogroził palcem klubowi: "Nie dam ani złotówki na zespół, w którym nie będą grać tylko Polacy".

Z tekstu Marcina Kobiałki i Łukasza Ceglińskiego (gazeta Wyborcza) dowiadujemy się, że radni zarzucają prezydentowi Stalowej Woli rasizm, prezes PZKosz. chwali za starania o ograniczenie bezrobocia wśród Polaków, a właściwie polskich koszykarzy. Kibice pukają się w czoło mówiąc, że z samymi rodakami Stal (nazwa klubu) długo w gronie najlepszych nie będzie gościć.

Ale czy stanowiska pana Szlęzaka naprawdę nie można zrozumieć? Przecież chce tylko, by drużyna, którą będzie sponsorował składała się tylko i wyłącznie z Polaków. Powinno się go za to chwalić. Przecież nie nazwał nikogo "czarnuchem" ani "białasem". Ba, powiedział nawet: "Nie mam nic do czarnych, żółtych czy fioletowych. Jeżeli ktoś myśli, że jestem rasistą, to jest najzwyczajniej głupi".

Nie można twierdzić, że 100% polska drużyna będzie chłopcem do bicia w lidze koszykówki. Jakież byłoby zdziwienie wszystkich pesymistów, gdyby radziła sobie dzielnie i pokrzyżowała plany "wielkim" tego sportu.